Boekrecensies

Recensies van Tokiko, Geschenk aan een geisha

15 februari 2021

Een prachtig verhaal over een hele bijzondere familie. De schrijfster neemt je mee naar het Japan van jaren geleden, en beschrijft dit rustig, mooi en reëel. Ik vond het ontzettend makkelijk me alles voor te stellen. Het verhaal is hartstikke bijzonder, de schrijfstijl en het tempo heel erg prettig. Je wordt zo meegenomen in dit bijzondere familieverhaal. Ik vond het erg makkelijk te begrijpen wie waar in de familie hoort en wat voor positie zij daar hebben. Ontzettend mooi boek, ik vond het heerlijk om te volgen hoe de personages groeien, liefde kennen maar ook veel verdriet. Mooi beschreven, geweldig uitgevoerd.  Aztique op Bol.com

13 februari 2021

Dit boek neemt je mee naar een ongekende wereld. Het is levendig geschreven waardoor de lezer echt toegang krijgt en mee kan leven. Een aanrader! Schrijfveer op Bol.com

29 januari 2021

Voor wie, net als ik, geïnteresseerd is in geschiedenis en biografieën en dus houdt van historische romans, is dit boek een absolute aanrader! Van begin tot eind word je als lezer bijna letterlijk meegenomen in het verhaal over de drie generaties vrouwen. Overigens zeg ik dit als man!
De toevoeging van de geschiedenis van Japan uit de tijd, waarin dit waargebeurde verhaal zich afspeelt, alsmede de verklarende voetnoten zijn verhelderend. Door de vele authentieke foto’s voel je je als lezer nog meer verbonden met de personages uit het boek. Ook de stamboom aan het eind van het boek is prettig om (af en toe) te raadplegen.

Kortom: genieten! Jan Minnolts, Alkmaar op Bol.com

29 januari 2021

Wat heb ik genoten van dit prachtige boek! Een waargebeurd verhaal, heel mooi en met veel (historische) details geschreven. Tijdens het lezen werd ik ondergedompeld in de wereld van toen en in het familieleven van Tokiko. Ik voelde mee en kreeg een band met de personages, en die band had ik graag nog eens 300 bladzijdes willen houden, je wilt niet dat dit prachtige boek een einde heeft. Lezen dit boek! En precies dat ga ik nu een tweede keer doen. Maarten Beijer op Bruna.nl

20 februari 2021

China en Japan hebben beide een rijke, fascinerende cultuur en geschiedenis. Diegene die mij kennen weten dat Azië mij intrigeert en toen ik hoorde dat er een nieuw boek verscheen over drie generaties Japanse vrouwen in de twintigste
eeuw keek ik er enorm naar uit deze te lezen. Na een groepsreis naar Japan kwam de auteur Yvonne Schoutsen helemaal in de ban van het land, ze begon Japans te leren en wanneer ze hoorde over de ‘88 tempelroute’ pelgrimstocht
wilde ze deze ook zelf een keertje doen. Na een lange voorbereiding vertrok ze naar Japan op bedevaart. Teruggekomen in Nederland besloot Yvonne een boek te schrijven over haar ervaringen tijdens deze tocht. De magie van Shikoku,
wordt een succes. Haar tweede boek Tokiko, geschenk van een geisha is net verschenen en gaat over haar Japanse schoonfamilie.

Eind 19e eeuw leert Miyo haar echtgenoot Oto kennen. Ze hebben het aanvankelijk niet zo gemakkelijk. Bovendien raakt Oto verslaafd aan gokken. Uiteindelijk beslissen ze om samen met hun dochter Fujie naar de Japanse
kolonie Tsingtao in China te gaan. Ze hopen daar een beter leven te kunnen opbouwen zonder armoede en ver weg van Oto zijn schuldeisers. Maar ook daar krijgen ze het moeilijk om de eindjes aan elkaar te knopen en ze besluiten om
hun dochter Fujie de geisha opleiding te laten volgen, op deze manier moeten ze haar niet meer voorzien in haar onderhoud.

Eenmaal Fujie de opleiding voltooid heeft en geisha is raakt een handelaar, de heer Suzuki, helemaal in de ban van haar. Hij wil haar helpen en beslist om zijn zesde kind, een jaar na de geboorte, aan haar af te staan. Op deze manier wordt
zij Tokiko’s pleegmoeder en kan ze bovendien haar beroep als geisha achter zich laten. Tokiko lijkt een zorgeloos leventje te leiden in China, maar wanneer ze elf jaar is keert ze samen met pleegmoeder terug naar Japan in een periode waarin
de oorlog veel sporen nalaat.

Tokiko, geschenk aan een geisha is niet alleen het verhaal over Tokiko, zoals de titel aangeeft, maar ook dat van haar moeder en grootmoeder. Alle drie sterke vrouwen. Niet alleen het verhaal liet een diepe indruk na op mij, maar ook de
enorme precisie waarmee het werd geschreven. Zelden heb ik een boek gelezen waarbij de auteur zoveel aandacht besteedt aan de correcte weergave van eigennamen en termen die typerend zijn bij een bepaalde cultuur. Zo worden bij de eerste vermelding van bepaalde persoonsnamen ook de Japanse karakters bij geplaatst samen met hun betekenis. Hiernaast behouden de specifieke Japanse gebruiken hun originele benaming en via hun voetnoot worden deze uitgelegd,
de auteur zal dus geen gebruik maken van de Nederlandstalige term die er ooit aan gegeven werd. Ik vind dit een enorm pluspunt want het is vaak onmogelijk Nederlandse termen te kleven op gebruiken uit andere landen en culturen zonder
dat de betekenis vervormd wordt. Yvonne heeft een grote kennis over Japan en weet deze via Tokiko op een mooie manier door te geven aan haar lezers. Het boek is dan ook een leerrijke ervaring in de Japanse cultuur en koloniale
geschiedenis.

Hoewel het boek non-fictie is leest het even vlot als een roman. Je zou het boek eigenlijk op twee manieren kunnen lezen, zonder de voetnoten die veel extra informatie geven waardoor het een informatief verhaal wordt of zonder waardoor het boek eerder als een roman leest. Door de enorme hoeveelheid aan informatie die op je afkomt was ik het af en toe eventjes kwijt, maar dit nam het leesplezier helemaal niet weg.

Tokiko, geschenk aan een geisha is een absolute aanrader voor liefhebbers van Japan, maar ook geschiedenis- en cultuurfans zullen van het verhaal genieten. Ik scoor dit boek een dik verdiende 4 sterren ****

Silke Wimme, St. Michiels te België. op Hebban 

05 januari 2021

Ik heb het geluk gehad mee te mogen lezen in de afrondende fase. En dat was heerlijk. Tokiko Geschenk aan een geisha is een heel fijn boek voor ten minste een ieder die interesse heeft in de Japanse cultuur en geschiedenis, in moeder-dochter-relaties of gewoon in een liefdevol geschreven familie vertelling. En voor studenten Japanologie. Alle theoretisch opgedane kennis komt samen in dit boek. Decennia lang volgt het de familie van Tokiko, door goede tijden en door oorlog, door alle moderniseringen van Japan, en China, heen. Hartverwarmend geschreven door Yvonne Schouten. Het is alsof ze er zelf bij was. En maakt dat ik me er ter plekke bevind.

Een aanrader. L. van den Heuvel, Utrecht op Hebban

Dit is een greep uit de lezers die een review hebben geschreven op diverse online boekwinkel-websites. Zo heeft het boek al drie keer vijf sterren ontvangen op BOl.com en twee maal vijf sterren op YouBeDo. Verder staan er reviews op Bruna, Ako en Libris. Voel je uitgenodigd om het boek te beoordelen en er iets over te schrijven op jouw eigen social media of misschien op de (minder) bekende sites zoals Hebban, Proxis of Bazarow.

Recensies over De magie van Shikoku

boekcover voor website

Op de website van Reisbijbel is deze recencie van Sigrid Huisman geplaatst op 11 april 2016.

16 september 2015

Ik heb net je boek in één ruk uitgelezen en wil je daar echt heel erg mee complimenteren. Wat me vooral opvalt is hoe je in staat bent om zonder opsmuk, maar zeker niet met valse bescheidenheid, zaken te beschrijven die persoonlijk en spiritueel zijn. Een lange zin voor het woord: ‘echt’:-)  Je beschrijvingen brengen me helemaal terug naar mijn eigen ervaringen. Er is veel herkenning, maar ook verschillen. En dat is leuk. Jij hebt aanhankelijkheid naar tempels die ik me niet eens herinner en sommigen tempels die mij ontroerden lees ik niet terug. Het is mooi om te zien dat iedereen deze tocht door zijn eigen ogen, ziel en mind beleeft! Jouw boek heeft mij geïnspireerd. Er zit kracht in je boek zit om al lezende terug te reflecteren naar je eigen bestaan. Er zit liefde in. Bedankt voor je mooie, persoonlijke, kwetsbare en rijke vertelling! Ingmar Beldman, Haarlem (flight attendant KLM)

15 september 2015

Ik heb je boek uit en ik heb het met zeer veel plezier gelezen! Af en toe had ik tranen in mijn ogen en dat begon al op de eerste paar bladzijden. Echt mooi geschreven en zo dat ik zelf enorm veel zin krijg naar Japan te gaan en de pelgrimstocht te lopen. Wat indrukwekkend. Mij raakte vooral je spirituele groei, je herwonnen levensvreugde en gewonnen liefde. Prachtig. Ik heb je boek doorgespeeld naar de redactie van Wierook en Pepermunt en gezegd dat jij een goede gast zult zijn voor een studiogesprek met Annemiek Schrijver. Kitty Mul, Amsterdam (verslaggever RKK Radio 5)

16 augustus 2015

Wat een prachtig boek heb je me bezorgd, heel veel dank daarvoor. Gisteren lag ’t al in de bus en vandaag heb ik ’t uitgelezen, in één ruk dus, zoals dat heet. Wat me geraakt heeft zijn zowel de inhoud als de vorm. De inhoud biedt niet alleen een bijzondere weergave van de pelgrimage zelf, maar ook een intiem zelfportret van de auteur. Verder heb ik uit je boek het een en ander opgestoken. De vormgeving van Erik Thé is om door een ringetje te halen, met de ‘flip’ als knappe vondst, om de rondgang over het eiland voelbaar te maken. Maarten Valkenburg, Rotterdam (auteur van DROOMLAND – Pelgrimeren op Shikoku)

12 augustus 2015

Prachtig, een monument onder de pelgrimsverslagen! Over de inhoud hoeven we het niet meer te hebben, die is hartstikke interessant. Schitterend vormgegeven, met leuke vondsten zoals de kaartjes met de stopplaatsen, een omslag die precies weergeeft wie je bent en wat je daar kwam doen. Ook een vondst is de scheiding tussen tekst en beeld, waardoor beide goed uitkomen. Zelfs als je alleen plaatjeskijker bent, kom je aan je trekken. Een resultaat om heel trots op te zijn en ik hoop dat dit levenswerk het begin is van nog meer reisboeken. Floortje Dessing op reli toer! Natuurlijk heb je mij in je nawoord een te grote rol toebedeeld. Het boek was er al en samen hebben we hier en daar een stukje geschaafd of een nieuw plankje ingezet. Niet meer. Maar ik wist al die tijd dat er iets moois uit zou komen, vandaar mijn inzet. D. de Scally, Heiloo (teksredactie)

Je boek heb ik intussen uit en ik heb er erg van genoten. Ik vind het zo knap en bewonderenswaardig hoe je zo open over je emoties en je gevoelens schrijft, ontwapenend en ontroerend mooi, ik doe het je niet na… H. Rutten, St. Hubert

1 augustus 2015
Het leest heerlijk, dus is het moeilijk om het verhaal weg te leggen en andere dingen te doen. Het is boeiend  en ik hou van je stijl. Het mooiste boek van alle boeken die ik in de afgelopen jaren las. M.V. de Beijer, Alkmaar
29 juli 2015
Je schrijfstijl doet me denken aan die van Bettine Vriesekoop. M. Jaquet, Alkmaar
28 juli 2015
Ik heb het boek NU in mijn handen. Spannend. De prelude is al indrukwekkend en “kirei” Yvonne, goed gedaan meissie, je mag trots op jezelf zijn, wij zijn het in ieder geval. C. Nieboer, Alkmaar
28 juli 2015
Wat leest het boek lekker weg! W. Molenaar, Alkmaar

11 november 2014

Ik heb je manuscript in één ruk uitgelezen en vind het prachtig!  Goed en helder geschreven en de combinatie van informatie over Japan en informatie over jouw privé doet het goed. Ook de woordenlijst zie ik als een duidelijke aanvulling uit: reactie bij afwijzing van uitgeverij

6 november 2014

Je zou kunnen zeggen dat het een ‘filmisch’ verslag is. Je binnenwereld of je spirituele ontwaken komen weinig van binnenuit aan de orde. Soms in korte zinnen, maar dan toch blijft het bijna van buitenaf. Het is wel duidelijk dat je een groot schrijftalent hebt en een sterk observerend vermogen. Het is echt een intelligent reisverslag uit: reactie bij afwijzing van uitgeverij

Boeken waar ik zelf inspiratie uit haal

kafka op

Dit boek voert de hoofdpersonen naar Shikoku, het eiland waar ik mijn pelgrimstocht deed. De sfeer op Shikoku is niet treffender te omschrijven dan Murakami doet in dit boek. Het mooiste boek dat ik ooit heb gelezen.

 haruki

‘De kleurloze Tsukuru Tazaki en zijn pelgrimsjaren’ van Haruki Murakami is een prachtig en zeer toegankelijk werk. Een verhaal waarin een man op zoek gaat naar zijn oude klasgenoten, omdat hij niet begrijpt waarom zijn vriendengroep van vroeger hem van de ene op de andere dag helemaal links heeft laten liggen. De titel is gedurfd lang en verwijst naar een compositie van Liszt (Années de Pélerinage). De kaft is origineel en zeer toepasselijk, ook al zie je dat pas als je dit boek uit hebt. Lezen!

guus kuijer

Guus Kuijer schrijft geen woord teveel. De lezer kan uit de witregel veel meer opmaken dan er werkelijk staat. Een meesterschrijver en mijn grote voorbeeld.

duizend dagen in China

Dit boek geeft een kijkje in een Aziatische wereld, gezien vanuit het oogpunt van een westerse. Bettine is een goede observator, schrijft onderhoudend en met oog voor detail. Ze oogt bewondering. Ook al is China wezenlijk anders dan Japan, zelfs ik zou erheen willen gaan door dit boek. Azië fascineert.

ineke albers

Ineke Albers schrijft over befaamde monniken op een berg bij Kyōto, die lopend duizend nachtelijke pelgrimages maken om toegelaten te worden tot abt in het Tendai-boeddhisme. Het is een ongelofelijke zware training die deze kaihōgyō-monniken tot het randje van de dood brengt. Wie het volbrengt, wordt beschouwd als ‘levende Boeddha’. Gefascineerd las ik over de rituelen van deze speciale pelgrims en ik zocht herkenning in vele wetenschappelijk onderbouwde uiteenzettingen over ‘lopen’. Ik vond haar definitie van shugyō heel erg mooi. Ze omschrijft dit als volgt: langdurige oefening die het aanleren van een technische vaardigheid tot doel heeft, maar ook de algehele karaktervorming en ethische ontwikkeling van de leerling.